Pudle

Pudle kiedyś były hodowane, jako psy myśliwskie, jednak obecnie są traktowane wyłącznie jako psy towarzyskie. Są to psy, które posiadają dużo wdzięku, są zwinne, szybkie, ruchliwe i bardzo spostrzegawcze. Więcej »

 

Tag Archives: Leśne

Północne lasy iglaste

Do roślin iglastych zalicza się wicie gatunków drzew i krzewów, między innymi jodły, modrzewie, sosny, cyprysy, świerki oraz największe drzewa na Ziemi – sekwoje, zwane także drzewami mamutowymi. Cechami charakterystycznymi tych roślin są liście w kształcie igieł, brak okrywy kwiatowej oraz kwiatostany w kształcie szyszek. Nazwa „rośliny iglaste” wskazuje na ich nietypowe liście – wąskie i długie – zupełnie jak igły. Dlaczego tak wyglądają? Przyczyną takiego ukształtowania się liści jest niedostatek ciepła w klimacie, w którym rosną te rośliny. Tak wąskie liście przepuszczają więcej słońca przez koronę drzewa, dzięki czemu więcej liści może skorzystać z dobroczynnych promieni. W podszycie lasu iglastego rośnie niewiele roślin. Wynika to stąd, że opadające na ziemię igły tworzą na niej grubą warstwę, pozostawiając niewiele miejsca na wzrost innych roślin. Choć las iglasty trudno uznać za idealne miejsce do życia dla zwierząt, można w nim spotkać bardzo wielu mieszkańców: od owadów i ich larw, którymi żywi się dzięcioł, po inne ptaki, takie jak krzyżodziób i drapieżny jastrząb

Hipopotamy

Rodzina z rzędu parzystokopytnych, obejmująca 2 gatunki ssaków żyjących w Afryce. Są największymi nieprzeżuwającymi ssakami parzystokopytnymi. Mają masywne ciało, krótkie, 4-palczaste kończyny oraz wysoko osadzone uszy i nozdrza. Prowadzą ziemno-wodny tryb życia. Dawniej występowały w jeziorach i rzekach całej Afryki na pd. od Sahary. Dzisiaj spotykane są najliczniej w basenie Nilu i w pd. cz. Afryki. Kopalne h. pojawiły się w późnym miocenie (11,5-5,3 min lat temu) w Europie i Azji. Hipopotam osiąga do 4,6 m dl., 1,5 m wys. w kłębie i waży do 3-4,5 t. Jego bardzo gruba, prawie nieowłosiona skóra ubarwiona jest brunatno z różowawym odcieniem. W paszczy występują duże siekacze i stale rosnące kły. Kły dolnej szczęki wyrastają do 30 cm ponad krawędź dziąseł. Liczne gruczoły potowe wydzielają tłustą ciecz z czerwonym barwnikiem, która chroni skórę zarówno w wodzie, jak i przed wysychaniem. H. żyją w rzekach, jeziorach i bagnach, zwykle w stadach rodzinnych liczących 7-15 osobników. Dniem śpią lub odpoczywają w wodzie, a w nocy pasą się na brzegu. Zjadają gł. trawy, które zrywają zrogowaciałymi wargami. Pływają szybko; mogą chodzić po dnie, zanurzając się na 3-10 min, zamykając przy tym uszy i nozdrza. Ma lądzie poruszają się powoli.

Karaś złocisty

Inaczej karaś srebrzysty chiński ozdobna ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca z Dalekiego Wschodu, hodowana w akwariach i stawach. Została udomowiona
przez Chińczyków 2a czasów dynastii Song (960-1279). Z wyglądu przypomina karpia, ale nie ma wąsików. W naturze ubarwiony jest ziel on obrazowo lub szaro. Wyhodowano wiele jego odmian barwnych -m.in. czarną, cętkowaną, złotą, białą lub srebrnobiałą -oraz formy z trójpłatowym ogonem, wyłupiastymi oczami lub pozbawione drugiej płetwy grzbietowej. Dzięki kilkusetletniej selekcji osobników o odmiennym wyglądzie żyje dziś ponad 125 ras „złotych rybek” akwariowych.
K.z. jest wszystkożerny; zjada zarówno pokarm zwierzęcy, jak i roślinny. W akwariach dobrze rośnie karmiony m.in. rozwielitkami, larwami komarów i pokarmami zbożowymi. Tarło odbywa wiosną lub latem. W tym czasie staje się jaskrawiej ubarwiony. Brzuch samic powiększa się. a na pokrywach skrzelowych, grzbiecie i płetwach piersiowych samców pojawiają się brodawki. Z jaj (ikry) przylepionych do roślin wodnych po tygodniu wylęgają się młode. Osobniki, które uciekły z akwariów i stawów w ogrodach, przystosowały się w wielu okolicach USA do życia w naturalnych warunkach. Z czasem zmieniają ubarwienie i dorastają do ok. 30 cm dt.

Iguanodon

Rodzaj dużych, roślinożernych dinozaurów ptasio miednicznych z późnej jury i wczesnej kredy (163-98 min lat temu), których skamieniałości zostały znalezione w Europie, Azji i pn. części Afryki. I. był największym i najpospolitszym przedstawicielem rodziny iguanodonów. Osiągał ponad 10 rn dł., 5 m wys. i ważył 4-5 t. Pasł się prawdopodobnie w postawie czworonożne:, ale mógł też biegać i chodzić na silnych, stosunkowo długich, tylnych nogach. Krótsze kończyny przednie miały po 5 palców, a przekształcony w mocny kolec kostny kciuk sterczą! prostopadle do pozostałych palców i służył do obrony. Żłobkowane zęby tworzyły ukośne powierzchnie żujące, mogące rozcierać nadrzeczne paprocie i skrzypy, którymi i. prawdopodobnie się żywił. Należał do pierwszych opisanych gatunków dinozaurów. Nazwę nadał mu ang. lekarz Gideon Mantell w 1825 na podstawie znalezionych zębów, które przypominały zęby współcześnie żyjącej jaszczurki – legwana (Iguana). Była to wskazówka, że dinozaury są gadami. Początkowo, rekonstruując ich szkielet, kolec kciuka umieszczano na nosie; dopiero odkrycie licznych szkieletów L w belgijskiej kopalni w Bernissart oraz opisanie ich przez Louisa Dalio na przełomie XIX i XX w. pozwoliło lepiej poznać ich anatomię. Pod koniec XX w. zaniechano rekonstruowania i. w wyprostowanej postawie dwunożnej, podpartego ogonem. Liczne znaleziska szkieletów i tropów świadczą o stadnym trybie życia tych roślinożerców.