Pudle

Pudle kiedyś były hodowane, jako psy myśliwskie, jednak obecnie są traktowane wyłącznie jako psy towarzyskie. Są to psy, które posiadają dużo wdzięku, są zwinne, szybkie, ruchliwe i bardzo spostrzegawcze. Więcej »

 

Category Archives: Zwierzaki

Komary

Inaczej komarowate; rodzina z rzędu muchówek, obejmująca ponad 2 tys. gatunków. Ich samice żywią się krwią zwierząt, przenosząc m.in. żółtą febrę, malarię, filariozy i dungę. K. mają długie, smukłe odnóża, charakterystyczny wydłużony aparat gębowy przystosowany do nakłuwania tkanek i wysysania płynów oraz nitkowate czułki. Smukłe, wydłużone, żółtawe lub brązowawe ciało – dorastające do ok. 4-12 mm dł. – pokrywają łuski. Samce, a czasem także samice, żywią się nektarem lub sokami roślin. Samice większości gatunków muszą żywić się krwią, by dojrzały ich jaja.
Z jaj składanych w wodach stojących wylęgają się larwy odżywiające się glonami lub martwymi cząstkami organicznymi; larwy kilku gatunków są drapieżne. Po ok. 3 tygodniach przeobrażają się w poczwarki. W odróżnieniu od większości innych owadów pływają w tym stadium. Czas trwania cyklu życiowego zależy od gatunku. K. przywabiają do żywicieli wilgotność, zapach kwasu mlekowego, dwutlenek węgla, temperatura ciała i ruch. Bzyczenie komara jest wynikiem wysokiej częstotliwości uderzeń jego skrzydeł.
Przedstawiciele rodzaju widliszek to jedyni znani przenosiciele malarii, przenoszący także filariozy i zapalenie mózgu. Rozród następuje zwykle w wodzie z obfitą roślinnością.

Jastrząb i assapan

Jastrząb potrafi wzlatywać bardzo wysoko, a jego terytorium robi wrażenie: jeśli znajdzie odpowiednie miejsce, bierze we władanie obszar o średnicy co najmniej 5 kilometrów. Jastrząb jest inteligentnym i wytrwałym drapieżnikiem, zdolnym pozostawać w ukryciu przez długi czas w oczekiwaniu na ofiarę: gołębia, bażanta, niewielkiego gryzonia lub dzikiego królika. Samiec i samica jastrzębia są wyjątkowymi rodzicami. Razem budują mocne gniazdo, w którym samica składa i wysiaduje 3 lub 4 jaja. W tym czasie samiec przynosi jej pożywienie. Kiedy z jaj wyklują się pisklęta, samiec trzyma w szponach schwytaną zdobycz a samica odrywa z niej kawałki mięsa, którymi karmi młode. Żyjący w północnoamerykańskich lasach assapan, spokrewniony z azjatycką polatuchą, ma specjalny fałd pokrytej futrem skóry rozciągający się po obu bokach między przednimi i tylnymi łapami. Dzięki niemu assapan potrafi „latać”- ściślej mówiąc opadać lotem ślizgowym – na odległość dochodzącą do 30 metrów. Kiedy rozpościera na boki swoje łapki fałd rozprostowuje się, tworząc specyficzny spadochron.

Jeleń i królik

W tym dziale opisze ogółem te dwa zwierzęta. Jelenie występują powszechnie od Ameryki Północnej po Azję. Są to zwierzęta płochliwe o wysoko rozwiniętych zmysłach. Dorosłe samce żyją w osobnych grupach, trzymając się z dala od stad samic z młodymi. Każde stado ma swojego przywódcę, którym jest zazwyczaj najstarszy i najbardziej doświadczony osobnik. Podczas pory godowej las rozbrzmiewa rykiem jeleni przyzywających do siebie samice. Tylko wówczas samce się do nich zbliżają. Jednocześnie stają się agresywne i bojowo nastawione do innych samców, gotowe walczyć o samice. Stają naprzeciw siebie z opuszczonymi głowami i zderzają się porożami w zapalczywych walkach. Dzikie króliki są tak strachliwe, że wychodzą ze swych norek tylko wcześnie rano – kiedy drapieżniki jeszcze śpią – i o zmierzchu, kiedy trudniej je zauważyć. Dziki królik, którego można nazwać niezmordowanym obgryzaczem, zawsze zachowuje czujność i przy najmniejszej oznace niebezpieczeństwa natychmiast ucieka szukając schronienia w swojej podziemnej norce.

Hipopotamy

Rodzina z rzędu parzystokopytnych, obejmująca 2 gatunki ssaków żyjących w Afryce. Są największymi nieprzeżuwającymi ssakami parzystokopytnymi. Mają masywne ciało, krótkie, 4-palczaste kończyny oraz wysoko osadzone uszy i nozdrza. Prowadzą ziemno-wodny tryb życia. Dawniej występowały w jeziorach i rzekach całej Afryki na pd. od Sahary. Dzisiaj spotykane są najliczniej w basenie Nilu i w pd. cz. Afryki. Kopalne h. pojawiły się w późnym miocenie (11,5-5,3 min lat temu) w Europie i Azji. Hipopotam osiąga do 4,6 m dl., 1,5 m wys. w kłębie i waży do 3-4,5 t. Jego bardzo gruba, prawie nieowłosiona skóra ubarwiona jest brunatno z różowawym odcieniem. W paszczy występują duże siekacze i stale rosnące kły. Kły dolnej szczęki wyrastają do 30 cm ponad krawędź dziąseł. Liczne gruczoły potowe wydzielają tłustą ciecz z czerwonym barwnikiem, która chroni skórę zarówno w wodzie, jak i przed wysychaniem. H. żyją w rzekach, jeziorach i bagnach, zwykle w stadach rodzinnych liczących 7-15 osobników. Dniem śpią lub odpoczywają w wodzie, a w nocy pasą się na brzegu. Zjadają gł. trawy, które zrywają zrogowaciałymi wargami. Pływają szybko; mogą chodzić po dnie, zanurzając się na 3-10 min, zamykając przy tym uszy i nozdrza. Ma lądzie poruszają się powoli.