Pudle

Pudle kiedyś były hodowane, jako psy myśliwskie, jednak obecnie są traktowane wyłącznie jako psy towarzyskie. Są to psy, które posiadają dużo wdzięku, są zwinne, szybkie, ruchliwe i bardzo spostrzegawcze. Więcej »

 

Category Archives: Psi język

Lekcja nr 6: podkurczony ogon

Najpierw skupmy się na pierwszym aspekcie podkurczonego psiego ogona, tj. względy wizualne. Pies z wysoko podniesionym i naprężonym ogonem demonstruje swoją wysoką pozycje w stadzie. Wiadomym jest, że w świecie psów hierarchia stadna ma ogromne znaczenie. Pies z podkurczonym ogonem zajmuje niskie stanowisko w psiej hierarchii. Zarówno dla człowieka jak i dla innego psa -już na pierwszy rzut oka widać, że pies chowając ogon świadomie chce się podporządkować i nie narażać silniejszemu przeciwnikowi. Z punktu widzenia psa sprawa przedstawia się nieco inaczej- bardziej skomplikowanie. Psy bowiem w okolicach odbytu posiadają gruczoły około odbytowe. Gruczoły te emitują dość silny zapach identyfikujący danego osobnika. Podkurczając ogon pies stara się zakryć te gruczoły, by jego zapach był jak najmniej wyczuwalny dla silniejszego współtowarzysza. Bowiem na wydzielanie silnego zapachu w psim świecie mogą pozwolić sobie jedynie silne psy, które potrafią walczyć o swoje. Ta cecha widoczna jest najlepiej u wilków(najbliższych kuzynów psów). „Wilk podległy” im bliżej znajduje sie „wilka dominującego” tym silniej ma podkurczony ogon.

Lekcja nr 2: merdanie ogonem

Wymienione wyżej 98% ankietowanych myli się udzielając takiej odpowiedzi, gdyż przyczyna merdania ogonem tkwi w innym miejscu. Pies merdając ogonem uzewnętrznia swoją bezradność oraz swoje wewnętrzne rozdarcie. To zjawisko najlepiej można zauważyć na przykładzie szczeniąt. Młode szczeniaki potrafią merdać ogonem dopiero po kilku tygodniach życia w momencie karmienia. Niektórzy twierdzą, że przyczyną merdania jest wtedy zadowolenie z picia mleka. Prawda jest taka, że szczeniaki podczas spożywania mleka rywalizują o to mleko ze swoim rodzeństwem- z jednej strony cieszą się, że mogą się napić a z drugiej strony obawiają się, że zostaną odepchnięte od piersi przez swojego brata lub siostrę. Jako drugi przykład przedstawię dwa psy spotykające się w parku- z jednej strony psy czują do siebie sympatię a z drugiej strony strach-kolejny raz mamy tu rozdarcie wewnętrzne(czego skutkiem jest merdanie ogonem). Zapytacie jak to odnieść do kontaktu człowiek-pies. Otóż człowiek stanowiąc dla psa odpowiednik psiego stada, jest niewątpliwie w tym układzie osobnikiem dominującym( dostarcza pożywienia psu,jest większy od psa, broni psa itd.). Osobnik dominujący w tym ludzko-psim stadzie wzbudza respekt i strach w psie. Jednak z drugiej strony pies czuje się przy nim bezpiecznie. Odczuwając takie dwa przeciwstawne uczucia, nie pozostaje zwierzakowi nic innego jak tylko merdanie ogonem.

Lekcja nr 5: osobnik dominujący i podległy

Postarajmy się rozszyfrować te zachowania. Wytłumaczmy w jaki sposób psy demonstrują swoją wyższość lub podległość względem swoich współtowarzyszy-nasze obserwacje możemy później odnieść do kontaktów człowiek-pies. Można wyróżnić w zasadzie dwie taktyki obierane przez psy w swoim większym bądź mniejszym stadzie. Pierwsza metoda polega na przyjęciu przez psa postawy przeciwnej w stosunku do zachowania swego silniejszego przeciwnika. Pies, który wie, że musi się podporządkować robi wszystko przeciwnie do swego przeciwnika. Jeżeli zatem agresor pręży się i ma najeżoną sierść to słabszy pies ma sierść gładką i przykuca na ziemi. Druga metoda polega na upodobnieniu się do szczeniaka przez słabszego psa(gdyż psy przeważnie nie gryzą szczeniaków). W tym celu osobnik podległy kładzie się na plecach a jeżeli chce się zbliżyć do osobnika dominującego, to czołga się by wielkością przypominać szczeniaka oraz liże silniejszego psa po pysku(tak jak szczeniaki swoją matkę prosząc o jedzenie).

Lekcja nr 3: wizytówka psa

Bez dłuższego zastanowienia można stwierdzić, że pies pozostawia swoją wizytówkę przez oddanie moczu. Mocz zawiera wszelkie informacje pozwalające na zidentyfikowanie właściciela wizytówki. Na szczególną uwagę zasługuje przede wszystkim sposób oddawania moczu przez samców. Dorosły pies( bez względu na to czy został wcześniej wykastrowany) załatwia swe potrzeby przy podniesionej w bok łapie. Można przypuszczać, że samice załatwiają się jedynie przykucając, gdyż to nie one w psim świecie są osobnikami dominującymi. Pies podnosząc nogę manifestuje swoją płeć a hormony znajdujące się w moczu są informacją dla samic chcących podjąć kopulację. Pies oddaje mocz przy podniesionej nodze, gdyż dzięki temu zapach(charakterystyczny tylko dla danego osobnika) na pionowych powierzchniach utrzymuje się dłużej. Po drugie- dzięki podniesieniu nogi mocz zostanie wyżej umieszczony, tj. na wysokości nosów innych psów. W wyniku tego zabiegu „oznaczone” pionowe przedmioty staną się znakami granicznymi terytorium samca.